เพลงนี้เพิ่งแต่งสดๆร้อนๆ วันที่ไปสัมนากลางป่าเขา ชื่อ 6 ภู ที่นคร
ทำนองแต่งไว้ได้พักนึงแล้ว ส่วนเนื้อก็แต่งไปตามทางระหว่าง "เดิน" ทาง
รอบนี้ขนเอฟเฟคมาเพียบกะว่าเอาให้ได้อารมณ์ธรรมชาติกันสุดๆ ก็ดูแปลกๆดี เพราะปรกติชอบแบบกีต้าร์ตัวเดียวมากกว่า

ที่มาของเพลง ก็ตามเนื้อเพลงนั่นแหละ ใครฟังเสียงผมไม่ออกก็อ่านเอาได้ เพลงนี้ถ้าได้นักร้องผู้หญิงเสียงใสๆ ท่าจะเหมาะ

เดินทาง บนถนนที่ทอดยาว กับบทเพลงที่ไม่รู้ความหมายใดๆ
อยู่กับตัวฉัน และใจฉัน รอเวลาให้ผ่านพ้นวัน
แล้วฉันก็เผลอหลับตาฝัน ค่ำหนึ่งค่ำนั้น อยู่ในฝัน

ถ้ามีเพื่อนมาถามเราว่า

"ระหว่างเพื่อนกับแฟน มึงจะเลือกอะไร"

แล้วเราตอบไปว่า

"ระหว่างเพื่อนกับแฟนเพื่อน มึงจะเลือกอะไร"

ว่าจะมาเขียนเรื่องนี้ตั้งนานแล้ว เพราะเวบผมก็ใช้อยู่

ว่าด้วยเรื่องของ sifr แล้วมันก็คือการเอา flash มาแทนรูปที่เป็น font แปลกๆ
ตัวอย่างเช่น logo ของเวบนี้ มันไม่ได้เป็นรูปนะ มันเป็น flash สามารถลากดำ หรือคัดลอกข้อความก็ได้

เนื่องด้วยเวบนี้ทำจาก drupal มันก็มีโมดูลให้เรียบร้อยแล้ว

http://drupal.org/project/render

ถ้าเห็นแดงๆ ไม่ต้องตกใจ มันพอใช้ได้ แค่ยังไม่สนับสนุน sifr 3

วิธีติดตัง

- ลงโมดูลตามปรกติ
- ไป download sifr version 2 กว่าๆ ได้จากเวบ http://www.mikeindustries.com/blog/sifr ถ้าหา link download ไม่เจอก็ เลื่อนไปล่างสุด แล้วคุณจะเจอ
- เปลี่ยนชื่อที่ download มาเป็น sifr แล้วเอาไปไว้ในโมดูล render
- เปิดไฟล์ sifr.fla ด้วย flash
- double click ที่ invisible textbox แล้วเลือก font ตามต้องการ

เด็กดื้อที่กำลังเล่นกับเพื่อนอย่างซุกซนกับบ้านที่พวกเขากำลังสร้าง จากลังกระดาษ ในโกดังร้างเก่าๆ

เวลาก็ผ่านไป เช้า กลางวัน เย็น จนมืด บ้านที่พวกเขาสร้างขึ้นก็เสร็จ

"ได้เวลากลับบ้านแล้วลูก"
แม่ของเด็กมาตาม

"วันนี้ผมจะไม่กลับบ้านนะแม่ ผมมีบ้านใหม่อยู่ที่นี่แล้ว"
เด็กน้อยยืนยันกับแม่ว่าจะนอนค้างที่บ้านที่เขาสร้างขึ้นกับเพื่อน

ผ่านไปสิบนาที

"จะกลับไม้?"
"ไม่กลับ"

"ผั่ว!"
เสียงไม้แขวนเสื้อฟาดไปที่ลูกซึ่งเป็นที่รักของแม่

เช้าวันรุ่งขึ้น
วันนี้แม่ไม่อยู่ ฝากอากงดูแลหลานด้วยนะ

เด็กน้อยก็กลับไปเล่นกับเพื่อนที่บ้านลังกระดาษต่อ
ตกเย็น อากงเรียกหลานกินข้าว แต่หลานไม่กิน เพราะกำลังสนุก กับบ้านหลังใหม่

อากงถอดเข็มขัดมาเพื่อจะขู่หลานให้กลับบ้าน
แต่หลานน้อยก็ยังไม่ยอมกลับ

"ผั่ว!"
เสียงเข็มขัดฟาดไปยังหลานซึ่งเป็นที่รักของอากง

หลานกลับไปกินข้าวโดยดี