เมาอีกแล้ว เขียนตอนเมา

ช่วงนี้รู้สึกว่ายิงกินเหล้ายิ่งคิดมาก น่าจะต่างจากใครหลายคนที่กินเหล้าเพื่อให้ลืม

ผมรู้สึกว่าผมบังอาจ ไม่ให้เกียรติกับคนที่ผมได้รู้จักได้สัมผัสในค่ายแห่งนี้
หากจะกล่าวข้ามเลยไปมันก็จะดูผิด

บล็อกถัดไปผมจะขอกล่าวถึงบุคคลเหล่านั้นอย่างไม่ละเอียด แต่รับรองว่าโดนใจแน่ ถ้าจะให้ถูก มันอาจจะโดนใจแค่ผมคนเดียว

ขอโทษกับการมองข้ามรายละเอียดที่ควรเขียน

ถึงเวลาจะผ่านไปนาน เรื่องราวก็ยิ่งชัดเจน เวลามันเหมือนเป็นตัวกรองเอาคำพูดมากมายที่อธิบายได้ด้วยคำสั้นๆทิ้งไป หรือที่บางคนเรียกว่าตกผลึก คำยากๆที่สั้นๆแต่เข้าใจ

comming soon

ปล. เขียนผิดสินะ