บล็อกนี้ควรจะเขียนตั้งนานแล้ว แต่ตั้งใจจะทิ้งไว้ให้นานทีสุด นานจนไม่เหลือความคิดทางวิชาการ นานจนลืมทุกอย่างเท่าที่จะลืมได้ นานจนเหลือเพียงความรู้สึกเท่านั้น

เรื่องดีๆเกิดขึ้นมากมายในแคมป์แห่งนี้ แม้ความนานจะมาชะโลมเอาความคิดที่มีประโยชน์ออกไป มันก็กลับหลงเหลือความรู้สึกที่ตราตรึงเข้ามาแทน

มันน่าแปลกที่คนต่างเชื้อชาติภาษาจะมาอยู่ร่วมกันอย่างลงตัว ประทับใจกับหลายสิ่ง คำพูดของคนเวียดนามในภาษาอังกฤษที่เราเข้าใจ แม้จะรู้เรื่องจากภาษาที่ไม่ค่อยสอดคล้องกันนัก ความเอื้อเฟื้อของคนที่ไม่รู้จักกัน ความที่แต่ละคนต่างมาเผื่อแผ่สิ่งดีๆให้กัน เกมส์สนุกๆ แรงกระตุ้นจากคนรอบข้าง และอีกมากมาย

ผมชอบเกมส์ที่เอาเชือกมาผูกกัน แล้วก็เขียนบอกว่าเชือกเส้นนั้นมันผูกกันได้อย่างไร beer friend group work ... มันอาจจะดูเสแสร้งถ้าจะมอง แต่มันก็สนุกจริงๆ และได้เก็บมันเข้ามาในส่วนหนึ่งของชีวิตผม

บล็อกนี้เขียนตอนกึ่มๆ อาจเว่อร์ไปบ้างในบางคำพูด แต่ตอนพิมพ์ไม่ได้คิดอะไรเลย พิมพ์ๆไปตามที่รู้สึก

เท่านั้น

ขอบคุณมากครับ