เด็กดื้อที่กำลังเล่นกับเพื่อนอย่างซุกซนกับบ้านที่พวกเขากำลังสร้าง จากลังกระดาษ ในโกดังร้างเก่าๆ

เวลาก็ผ่านไป เช้า กลางวัน เย็น จนมืด บ้านที่พวกเขาสร้างขึ้นก็เสร็จ

"ได้เวลากลับบ้านแล้วลูก"
แม่ของเด็กมาตาม

"วันนี้ผมจะไม่กลับบ้านนะแม่ ผมมีบ้านใหม่อยู่ที่นี่แล้ว"
เด็กน้อยยืนยันกับแม่ว่าจะนอนค้างที่บ้านที่เขาสร้างขึ้นกับเพื่อน

ผ่านไปสิบนาที

"จะกลับไม้?"
"ไม่กลับ"

"ผั่ว!"
เสียงไม้แขวนเสื้อฟาดไปที่ลูกซึ่งเป็นที่รักของแม่

เช้าวันรุ่งขึ้น
วันนี้แม่ไม่อยู่ ฝากอากงดูแลหลานด้วยนะ

เด็กน้อยก็กลับไปเล่นกับเพื่อนที่บ้านลังกระดาษต่อ
ตกเย็น อากงเรียกหลานกินข้าว แต่หลานไม่กิน เพราะกำลังสนุก กับบ้านหลังใหม่

อากงถอดเข็มขัดมาเพื่อจะขู่หลานให้กลับบ้าน
แต่หลานน้อยก็ยังไม่ยอมกลับ

"ผั่ว!"
เสียงเข็มขัดฟาดไปยังหลานซึ่งเป็นที่รักของอากง

หลานกลับไปกินข้าวโดยดี

GCamp ย่อมาจาก Google Camp ซึ่งเป็นงานที่ทาง google.org จัดขึ้นที่ประเทศกัมพูชา มีวัตถุประสงค์หลักๆจำพวกเรื่อง โรคระบาด พลังงาน แผนที่ ระบบการค้นหาข้อมูล ทำนองนี้แหละ โดยเหตุผลที่ต้องมาจัดที่กัมพูชาก็เพราะว่าพื้นที่แถบนี้มีโอกาสสูงที่จะเป็นจุดเพาะเชื้อ โรคระบาด ซึ่งผมว่าก็จริงๆแหละ ดูอย่างทุกวันนี้สิ

------------------------

วันแรก ออกเดินทาง
นั่งเครื่องบินจากสายการบินแอร์เอเชีย(เป็นการนั่งเครื่องครั้งแรกในชีวิต) เครื่องขึ้นปรกติดี ผมชอบมากเลยนะตอนเครื่องขึ้น มันให้อารมณ์คล้ายๆการเหียบมิดตีนด้วยรถแข่ง

เริ่มต้นที่หอเพื่อนผมด้วยกลิ่นเหม็นๆตอนสายๆ ทางเลือกการเดินทางที่คิดไว้มี 3 ทางคือ รถส่วนตัว รถไฟ หรือ รถทัวร์

รถส่วนตัวนั้นตัดไปเพราะยังไม่มี
รถไฟ เป็นทางเลือกที่ดีเพราะฟรี แต่ว่าตื่นไม่ทัน
สุดท้ายก็ต้องเลือกรถทัวร์

ด้วยความโง่ขรึม รวมตัวนั่งแท็กซี่
ซึ่งมุ่งไปยังหมอชิต หวังจะได้พบรถไปหัวหินที่นั่น แต่เปล่าเลย คงไม่ต้องบอกนะครับว่าทำไม

ล้อหมุนถอยหลังเพื่อถอยรถ ป2 ที่คนเต็มพอดีๆ มีทหาร 2 คนร่วมยืนเดินทางไปด้วย แอร์อุ่นๆ เคลื่อนตัวด้วยความเร็วคงที่ 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง

"คุณอยากเป็นอะไร" คำถามนี้คุณอาจเคยถูกถาม ไม่บ่อยครั้ง แต่ต้องคิดคำตอบเสมอ วันนี้มีคนถามผมอีกครั้ง และนั่นก็ใช่ ผมต้องคิดอีกครั้ง

คำตอบของผมก็คือ ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

ย้อนกลับไปเมื่อครั้ง ม.6 ผมอยากเป็นจิตรกร

ผมวาดรูปไม่เก่ง แล้วดันเป็นคนมีเหตุผลสูง บางทีพยายามไม่นึกถึงเหตุผล แล้วทำตัวเองให้ไร้เหตุผล เพื่อจะวาดรูปหรือ แต่งเพลงสักเพลง ให้ไร้เหตุผล มันยากเหลือเกินที่จะตัวเช่นนั้น

ใครสักคนอาจจะเคยเป็นอย่างผม คงจะมีไม่มากก็น้อยราย ที่จะเป็นอย่างผม แต่สิ่งที่ผมคิดได้อย่างมีเหตุผลในเวลานั้น ผมกลับคิดว่า "ผมอยากเป็นอะไร" น้อยกว่าเหตุผลที่ผมควรจะเป็นอะไร มันน่าเศร้าที่รู้ว่าเราเกิดมาเพื่อเป็นอะไร น้อยกว่าที่รู้ว่าเราอยากเป็นอะไร ง่ายๆ อย่างเช่น "ผมต้องการเป็นจิตรกร เพื่อที่จะอธิบายภาพๆนั้นอย่างมีเหตุผล"