12 สิงหาคม 2554

ย่ำเย็นหนึ่ง คุยกันในวงเพื่อน 8 - 9 คน แล้วก็มีเสียงเอ่ยขึ้นว่า "ไปเชียงคานกันไหม" เราคุยกันเย็นนั้น เพื่อที่จะออกเดินทางในเช้าวันรุ่งขึ้น และแล้วก็สิริสมาชิกรวมได้ 6 คน

เที่ยวเล่นไปตามทางเรื่อยๆ จนถึงเชียงคานบ่ายแก่ๆ หาทีพัก เดินเล่น กิน ดื่ม คุย จนเวลาล่วงมาถึงเที่ยงคืน

ตอนนั้นเมาได้ระดับกำลังดี มีความสุข เพลินเพลินไปกับบรรยากาศ รวมกับการรีเซตตัวเองอยู่เรื่อยๆ

ถ้าใครสะดุดกับคำว่า "รีเซต" ผมอธิบายได้คร่าวๆว่า เป็นกระบวนการหนึ่งที่ ตัวเรารู้สึกตัวเรา รู้สึกว่าก้นสัมผัสเก้าอี้ เท้ากำลังไขว้ทับกัน มือที่สัมผัสแก้วเย็น น้ำที่ไหลลงคอผ่านหลอดอาหารค่อยๆเย็นวาบไล่ลงไป เพื่อให้เราออกจากความคิด ออกจากเรื่องราว ทั้งดีและไม่ดี ไม่ต้องมีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจใดๆทั้งสิ้น มีเพียงตัวเราที่รู้สึกตัวนั่งอยู่บนเก้าอี้ หรือมองอีกมุมหนึ่งเช่น เรารู้สึกหิวมากๆจนคิดอะไรไม่ออก เราใช้ความรู้สึกเหล่านั้นเพื่อออกจาความคิดนั่นเอง ส่วนว่ารีเซตแล้วมันดีอย่างไร ลองอ่านต่อดูครับ